W ostatnich miesiącach wyraźnie przyspieszyła dyskusja o przyszłości bloków z wielkiej płyty oraz tezy o ograniczonej trwałości budynków powstałych w latach 70. i 80., konieczności ich gruntownej modernizacji, a nawet potencjalnej „granicy życia”. Jednocześnie rynek – wbrew alarmistycznym tonom – zachowuje się znacznie bardziej pragmatycznie.

Polska wciąż nadrabia mieszkaniowy dystans wobec zamożniejszych państw Europy. Mamy nie tylko mniej mieszkań w przeliczeniu na mieszkańca, ale również mniej powierzchni do dyspozycji. Z danych EU-SILC wynika, że średnia powierzchnia głównego miejsca zamieszkania gospodarstw domowych w Polsce wynosiła 83 m kw., przy medianie na poziomie zaledwie 65 m kw. Z szacunków Mzuri opartych na danych Eurostatu wynika ponadto, że na jednego mieszkańca przypada u nas około 35 m kw. powierzchni. Średnia unijna jest o ponad 1/4 wyższa, a są kraje, w których na osobę przypada przeciętnie tyle metrów, co w Polsce ma często do dyspozycji cała rodzina.